Italiaans erfgoed

Denkt men aan koffie, dan wordt vrij gemakkelijk de associatie met Italië gelegd. Sinds jaar en dag worden de Italianen geroemd om hun koffiecultuur. Niet voor niks zijn er inmiddels veel Italiaanse termen onlosmakelijk verbonden aan het drinken van een kop koffie. Woorden als espresso, cappuccino, macchiato, lungo en barista zijn woorden die ons al lang niet meer vreemd zijn. Enigszins bijzonder is dit wel te noemen, aangezien Italiaanse koffiebonen niet bestaan. Daar is het klimaat gewoonweg niet toereikend voor. Dit zorgt er dus voor dat Italië, net als veel andere landen die niet in de bean belt vallen, genoodzaakt zijn tot het importeren van koffie uit koffieproducerende landen als Indonesië, Ethiopië, of Colombia. Hoe heeft het dan toch zo ver kunnen komen dat Italië zo’n rijk koffieland is geworden?

Het duurde tot de twintigste eeuw voordat Italië pas echt naar voren kwam als de koffie hoofdstad in de wereld. Dit was grotendeels te danken aan de uitvinder Luigi Bezzera. In 1901 bedacht hij het om water onder hoge druk door gemalen koffie heen te persen, wat leidde tot het geconcentreerde drankje wat we vandaag de dag kennen als de espresso. De naam is afgeleid van werkwoord ‘esprimere’, wat in het Nederlands uitdrukken betekent. Het wordt beschouwd als de puurste vorm van koffie, vanwege de minimale schade aan de koffie door het snelle zetproces.

En dat de italianen hun espresso serieus nemen is zacht uitgedrukt. Daarom is zo’n 20 jaar geleden ook het Istituto espresso Italiano in het leven geroepen, een instantie die de kwaliteit van de traditionele espresso’s waarborgt. Zie het als Italiaans erfgoed. Officieel mag het dan ook pas espresso genoemd worden wanneer het aan meerdere eisen voldoet.

De perfecte espresso

Volgens het Istituto wordt de traditionele en perfecte espresso bereid met ongeveer 6 tot 7 gram versgemalen koffiebonen. Gedurende 30 seconden wordt hier op de exacte temperatuur van 88 graden celsius 20-30 ml water doorheen geperst.
Op het eerste oog heeft de perfecte espresso een hazelnoot bruin tot donkerbruin schuimkraagje en moet de textuur zeer fijn zijn. Dit betekent dat het geen belletjes mag bevatten. Ook qua geur en smaak valt een traditionele espresso goed te onderscheiden. Officieel moeten er hints van bloemen, fruit, geroosterd brood en chocolade waar te nemen zijn. De zure en bittere smaken houden elkaar hierbij perfect in evenwicht.

Italiaanse koffiegewoontes

Mede dankzij de populariteit van de espresso, heeft het drinken van koffie in Italië zich verrijkt met een aantal leuke gewoontes:

• Filterkoffie is iets dat ze in Italië eigenlijk niet kennen.
• Naast de espresso drinken Italianen ook regelmatig met melk gemixte koffie drankjes. Echter doen zij dit voornamelijk in de ochtend. Bestel jij een Cappuccino, Latté of Macchiato na 11:00, dan word je er toch een beetje raar op aangekeken.
• Italianen drinken hun koffie voornamelijk staand.
• Uitgebreid koffie drinken doen de Italianen eigenlijk niet. Zo worden de espresso’s bijvoorbeeld ook als een shot weggewerkt
• De Barista in Italië houdt zich in Italië met veel meer bezig dan alleen het maken van koffie. Dit is overigens niet heel verrassend aangezien ‘Barista’ letterlijk barman / barvrouw betekent.
• Het woord Espresso wordt in Italië gebruikt om de koffiemachines aan te duiden. Ben je van plan om een espresso te bestellen, dan bestel je caffé.

Nieuwsgierig geworden? Wil je zelf de echte smaak van een Italiaanse espresso ervaren? Probeer dan eens de Simbolo Italiano, de manier waarmee jij thuis op z’n Italiaans kan genieten van een goede cappuccino of espresso.